Sabah Koşusu

İlk güneşi duyuyoruz etimizdeDerimizde ansızın kaçak bir rüzgar yakalıyoruzBir serinliyoruz bilseniz bir serinliyoruzHer gün gidip beş vakitDenizi öpsek yeridir.

Bir karınca durmuş yaşamayı anlatıyorBir dinliyor böcekler görseniz bir dinliyorBir çoban yıldızları sayıyorBir arabacı şapkasını atıyor havaya.

Sabah oluyor yalınayak koşuyoruz yeni bir çağaDerin asfaltları duyuyoruzSıcaklığını duyuyoruzBazen bir serinlik doluyor içimizeAyaklarımızdanGöğü kapatan çatıları yıkıyoruz ellerimizleVe şunu iyi anlıyoruzEn iyisi yürüyerek gidilir yaşamağa.

İstanbul, 1960