Güneşçağ Savaşçıları

Gözlerinde gök sancısıİçlerinde okyanus uğultusu uzun mızraklarlayararak karanlığıGelip dayandılar şehrin sivrilmiş tırnaklarınaÇarpık dudaklarıyla kırpılmış saçlarıylaSoyguna uğramış yüzleriyleBarbar ellerin işgal ettiği sonra terk ettiğiHarabe kadınlarGidip gidip gelirlerdi camekanlı çarşıdaBu kirazı kim yer kim satarHangi savaştan arta kalmış bu çocuklar.Sonsuz devirleri aşarak savaşçılar geldilerVe akşamın ipini kestilerGece putun üstüne devrildi put yere devrildiYanlış pazarlara sürülmüş yılgın uykusu şehrinOrtasından bölündü.Kollarını derin balkonlara dayamış bilinçleriustura savaşçılarTaradılar gözleriyle ağır ağır şehrin saçlarınıAyıkladılar bir bir bitleriniFosfor ellerini uzatarak balkonun uçsuz uzantısındanYanan şehri tuttularŞu bizim atımızdır deniz hipodromNehrin yatağını öp sen ey savaşçıBirikinti gölleri geç apartmanları geç kaldırımlarıBir bir ayıkla mezarları.Güneşçağ öncüleri yolları tuttu dua erleri tuttuYüzleri Mekke ülkesi gözleri Medine çeşmesiElleri altınçağ mimarı.

Ankara 1966