Erdem Bayazıt

Bulmak

Bir an kayboldun gibi! yaşadım kıyametiYoruldun ama buldun ey kalbim emaneti

Yeniden su yürüdü dalıma yaprağımaBir bakışın can verdi kurumuş toprağıma

Çiçeğe durdu kalbim içtim parmaklarındanGöz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarından

Bir aydınlık denizin sonsuz derinliğindeYüzüyorum gözünün yeşil serinliğinde

Bir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuşYeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuş

Soluğum bir kuş gibi uçuyor ellerineKapılıp gidiyorum saçının sellerine

Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akarBir gülüşün içimde binlerce lamba yakar

Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adınSesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın

Tabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibiYüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibi

Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışımSensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım

Bir yol buldum öteye geçerek gözlerindenİşte yeni bir dünya peygamber sözlerinden

Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölümÖlümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm

Güzlek 1971