Aşk Risalesi

Ama sen uzaklardaydın ey kalbimUzaklardaydın, sevdiğim uzaklardaydıAyın yıldızların çağlayarakBerrak şelaler yaparakCoşku içinde aktığıBir yerlerdeydi.

Hani bir gün bir çobana rastlamıştıkAdı Ferhat mıydı neydiKoyunların, kuşların, böceklerin ve çiçeklerinSadakatten mest olduklarıHerbirinin gözlerindeKaybolur gibi kayar gibiDalıp gittiğimiz o saadet evreniKayaların yüzlerinden okuduğumuz o ebedi bilinçBizi çekip almıştı kılcal damarlarımızdan

Yaslan göğsüme sevdiğimBenim gönlüm gök gibidir açık deniz gibidirPas tutmaz benim içim yeryüzü gibidirToprak gibidirSen ki bulut gibisinAy gibisin güneş gibi bazen

Usul usul inenYağmur tıpırtılarınıDinler gibiDalıp gitmiştikSen konuşuyordunİpil ipil yağan bir yağmur gibi konuşuyordunOnlar ki konuklarımızdıAdları Keremdi,Yusuftu, KaystıHepside ezelden tanıdıktı dosttu.