Yarına

Sabah olunca gidelim tanyeri ağarıncayüreğimiz yine ve yeniden paramparçane varsa bizi yılgın eden gidelimüstüne gidelim tutsaklığın yenilmişliğin ve ince ince horlanmanınüstüne üstüne biraz utangaç ve kahramanca

ah benim bana benzeyen kadınımiçimin nelerle dolduğunu anla

ben sessiz ölümleri seçmedim hiç seçmedimbir türlü üstesinden gelemem yılgınlığımınyorgun yalnız çekingengece yarıları aklımdabir çıksam bir çıksam yarınadoludizgin bir kurtuluş adına

ah benim bana benzeyen kadınımbir anlasan yüreğimi bir anla

kim girebilir kim girebilir kim girebilirbenimle ölümün arasınahiç büyümez sanırdım hiç büyümez acılaracılar birden büyüyebilir ölümler birden büyüyebilir

ah benim bana benzeyen kadınımya her şey ya her şey çoğalırsa

çocuğun gülmesini yanlış yorumlarhalkımın kötümser gündelik kaygılarıçünkü onlar sabah akşam yorgunluk ve korku taşıyıcılarısokaklardan evlereevlerden sokaklara

ah benim bana benzeyen kadınımonların da gözlerinde bir şeyler açsa

ve sonsuz bir tutkuya dönüşüyorkorkuya özdeş ne varsaumutsuzlar yitikler gezginler kırgınlar ve küskünlergövermiş bir yonca gibi karlar kalkıncagüneşe bakıp türküler söyliyeceklerkarlar kalkınca ilkyaza varınca

ah benim bana benzeyen kadınımben artık her şeyi anlıyorum açıkça

bu uzak kar şehrinin sabahına şavkı vuran güneşyolları dağları ve kızakları onların ürkek gözlü atlarınıısıtsa bir de üşüyenleri ısıtsayüreğimi yüreğini yürekleriniısıtsa ve ağartsa

ah benim bana benzeyen kadınımbırak da kuşların çırpıntısınıkulak ver çoğalan şeylerin çırpıntısına