Enver Gökçe

Vatandaş

Ne, bizden geri, deniz aşırı şarkılar,Ne tadılır ne bölünür nimetler bizsiz.İnan kardeşim inanNe yalan bu dünya,Ne insan fani...Acılar görmüşüz, geceler görmüşüz,ölmeyi görmüşüz.Aydınlıklar görmüşüz, kahramanlar,dostlar görmüşüz.Görmüyor musun, görmüyor musun?Ellerimiz ellerimizde... gidiyoruz.Sizlerden söz açıyorumTeklifsiz, pervasız, işkilsiz.Ateşe vurulu batıl ve eski kitaplarSizden öte...Neler varsaMesut insanlık için bühtan ediciSizden öte...Ve bir yanda yıkılmış zulmün kalasıBir yanda salınır devasa gövden.Bir yanda sevmediklerin,Bir yanda demir pencere, bir yanda tarihBir yanda sen.Yani bir yandaYüzyıllar boyunca saflarındaYangınlar çıkardıklarımız.Bir yanda - hayal etmesi zor -Ferah ve cömert dünyamızVe mürettip, hasatçı, öğrenci, öğretmenKınadık, yüz çevirdik, düşman kesildikŞol aşkı bilmezlenenlere.Dünyalar durdukça mesuduzBu dünya üzerinde.Yaşamak aşkına, yıldızlar aşkınaDemir ve ekmek aşkına mesuduz...Hey dağlara taşlara kar eden türkümAşikar etsen de kendiniŞöyle bir sular gibi salsak, boy versekUzun ömrümüzü, yiğit ömrümüzü, taze ömrümüzü,Sefil ömrümüzü, deli ömrümüzü, gelin ömrümüzü...Güneşte güneşlesekDal kırsak, toplasak, ateşlesekBroy broy desek dağlardaGül gülistan içinde görseler bizi.İster öv, ister yer, ister sev beniGüneşin taşlarda mavileştiğiNehir boylarınca söylenirSevinç şarkılarım yoksa daŞimdi, bütün kederli ezgileriÜmide kurban ediyorum.Satırlarımla olsa da çok mu, bir de ben seniBizden olan bütün dünya şairleri gibiYadediyorum.Sen ne hakim, ne evliya, ne kul, köle, ne şövalyesinSen yirminci yüzyıl insanı!Dost dediğim, yaren dediğim, kardeş dediğimEkmeğim benim,Gülüm, bağım, bostanım benim:VATANDAŞ.