Turan Emeksiz

Bir yürüyüş eylediler sabahtanIlgıt ılgıt kan gider loy loy!Dayan dizlerim dayan!Ağla gözlerim ağla!Namlu puşt olmuş, atayağı puşt.Yine düşman elindeydi vatan

Bir oğul çıktı Malatya'dan:Anası Yılmaz çağırırdıHaram süt emmemişti anadan.Ve Beyazıt derler bir büyük alan

Düşman sarmıştı sağı soluDüşman çok, cephane yoktu.Yetişmemişti daha Cemal Paşa koluAmandı el aman!

Tank paletleriydi alanda dönenKusan namlularda, kalleş ölümcülVe vuran ve kıran ve haykıranMalatyalı şöyle baktı birAna baba günüydü herhalHer yönde toz duman!

Vay anam vay!Bu belalı başınanKime ne diyemKime ne diyemNerelere gidemYa derdime dermanYa katlime ferman!

Başı daralınca Yılmaz'ınBaktı atacak taşı yoktuBaktı eli durmuş, ayağı durmuştuVurulmuştu.Çıkardı yüreğini kan içindeÇarptı kötünün kafasınaHay bu nasıl devran?

28NisandıYavriHey!HamMeyveyiKopardılarDalından.

(Mayıs 1960)