Kardeşlik Acısı

Yıllar var ki sizleri düşünüyorum:Yanan şehirlerim,Düşmana ekmek veren tarlalarımTeknelerim, ocaklarım, öğretmenlerim!Ve sizleri:Caddeler, tarlalar, fakülteler,Nehir boyları, şehirler, ordularAşklarım, hünerlerim, sefaletlerim!Ellerime ateş düştüYüreğime, gövdeme, kollarıma.Biliyorum ey demokrasi!Bütün şairlerin ölürBarikatların susarVe yanar da limanların, iskelelerinZafer gülleri sensiz açmazBöyle bir macerada.Kardeş, kardeş!Alkış tutan ellerini kesmedim,Tanklarımla tarhlarını ezmedim.Ben kendi halimle müthiş kişiBen sevici sert ve delişmen...Ve hürlük kardeşlik çırasınıKendi hissemce götüren insan.Biliyorum bu dünyadaGökyüzü ve denizyüzüCümle çiçek ve cümle yemişler vardırBiliyorum bu dünyadaYalnız ve 'yalnız insanlarYani kardeşler vardır.'Beni şehir şehir beni,Beni köy kent beniBeni usul, beni yolca götürKardeşlik treni!Ağır yaralılar taşıyorumİncinmesin kollarım, ayaklarım, ellerimIşıltılı gündüzlere gitmeliyimAcılar, darağaçları, kelepçe demirleri!Bayram şenliklerine,Demokrasi şenliklerine gitmeliyimUğruna şiir yazılan, döğüşülen, ölünen insanlar!Yeter değil banaZaferlerin,Yıllardır gece hücumlarınaSokak savaşlarına katlandığım.