Enver Gökçe

39 Harbi

Gitsem de gitsem...Bir an için terk-i diyar etsemBiliyorum şu giden yoldurNehirdir, ordudurVe insanlara ait bir macera, bir seferAmaHicret mi, zafer mi, bozgun mu görsemGörsemDost dediklerime zincir vuranlar kimdir?Açık ve Türkiyeli avuçlarımıSıcak sakladımBuz tutmuşEller içindi,Şimdi sargısız, merhemsiz, çaresiz geliyorumŞarapnel yarası kollar!Şimdi uzaklardan teklifsiz ve senin için geliyorumKurşun yaralarından haber beklediğimYabancı değilim yoksaBir tanışmazlığım vardırVe unutulmuşluğum.Çıksam, çıksam dağ olsa da yücesineDuyar mıyım, duyar mıyım top sesleriniAt boynundan aşan yiğidimŞu terkedilmiş toprakŞu yanan köyŞu devrilmiş arabaŞu tank altındakiSenin sevdiklerin mi?Kömür işlenirdi,Kalem oynardı, yol döşenirdi,Güneşe selam durulurdu,Her gün başındaVarsam görsemGörsem her şey yerli yerinde mi?Sana düşman oldum939 harbiBeni dostlarımdan ettin,Beni mahzun ettinSefil ettinŞair ettin!Sana bin teşekkürBüyük ızdırapBana sevmeyiBana hakikatıBana insanları öğrettin.