Tuna Kıyısında

Evimden uzakta, annemden uzak;Kimsesiz kalmışım yad ellerinde.Bir vefa ararım kalbe dolacakGurbetin yabancı güzellerinde.

Tuna'nın üstünde güneş batarkenSevgili yurdumu andırır bana.Bir hayal isterim Boğaziçi'ndenBakarım "İstanbul! " diye her yana.

İstanbul! Ey sedef mehtaplarındanHülya gözlerime ilk ışık veren!Buranın ufkunda yanıp tozlananEn munis renge de biganeyim ben.

Ah, orda renklerin -şark güneşileNaz eden- sihirbaz ahengi vardır.Bu akşam yurdumu andırsa bileAh, orda akşamın bin rengi vardır.