Tılsım ve Trajedi

Bir ucunda Trajedi vardı bu kalemin,Tılsım öteki ucunda. Uyuduğumda kimuyanıyordu içimde, hangimiz sürdürüyordugündüşlerini, hangi yüzüm kanıyordu,neden bir ucu seçip sivriltiyordum daköreliyordu o an öteki uçtaki güdülerim,kalemin bir ucunda Trajedi, Tılsımbenden yanaydı: Nereye çevirirsem çevireyimöfke doğuruyordu hüzün doğuruyordu öfke:İki ucunda kaleminebabil kuşları taş topluyordu.

Gelecek ardımda kalmış bir melek:Defterim dolmuş, bir tek hece taşım içinkarasız bir beyit oyalıyor şimdi beni.Köprüler, dehlizler ve tünellerden geçtim,oğullarım dağınık bir başkaldırı kavmi,kızlarım sonsuza ayarlı birer arayış tohumu,bu kadını sevmiştim: Koptu gitti dünyamdan,sönmüş fer. Bu kadını da: doyamadığım.Bir de onu: Yanıbaşımda fırtına gibi yaşayan,tül gibi ölen. Yalnızım artık, nasıl yalnızyaşamışsam gamlı bir şahinken.

Defterlerim dolu:....................