Yaz Kollarımda Öldü

mektubumu açmayınırmaklarım dökülür

gecenin bacaklarını tutar mısınbulutlarım üşüyor

şu gövdemi açar mısınbak mavilerim susadı

keşke böyle uçmasaydındağlarında kar göründü

beni tenine kilitlebana dumanından getir

dalgınlığımın tadını çıkarkokunu üzerime sapla

uçların sonsuz git git bitmiyorsunzamanı katlayıp cebime koydum

lirik bir mucizesinaşkın da karnı acıkır

yabancısı değilsin saflığınhakikat kadar derindesin

nemli bir akşamsın ah o manaıslığın başını döndürensin

hadi bana kuytularını gösteruzaklığını ben tutarım

ışığını çözme boşluğum acırsesinde kaybolurum

beni ateşine sürgülesuyumdan ısır

sözcüklerim kaygandıbeyazdı ağzımın kuşları

şehla yerlerine dokunuyorumöpüldükçe melek oluyorsun

eskimiyor sendeki tenhayağmurun kalbini sevindiriyorsun

gözlerin denizdendiyüzünde gül yüzdürüyordum

mistik bir şehirdi gövdemruhumun teğelleri söküldü

oralarında kaybolurdumboynumuz ıssız bir köydü

kalbimi sana ayırdımsoy beni elmalarım büyüdü

ah şimdi sen yoksunyaz kollarımda öldü! ..