Yaz Kollarımda Öldü

mektubumu açmayınırmaklarım dökülürgecenin bacaklarını tutar mısınbulutlarım üşüyorşu gövdemi açar mısınbak mavilerim susadıkeşke böyle uçmasaydındağlarında kar göründübeni tenine kilitlebana dumanından getirdalgınlığımın tadını çıkarkokunu üzerime saplauçların sonsuz git git bitmiyorsunzamanı katlayıp cebime koydumlirik bir mucizesinaşkın da karnı acıkıryabancısı değilsin saflığınhakikat kadar derindesinnemli bir akşamsın ah o manaıslığın başını döndürensinhadi bana kuytularını gösteruzaklığını ben tutarımışığını çözme boşluğum acırsesinde kaybolurumbeni ateşine sürgülesuyumdan ısırsözcüklerim kaygandıbeyazdı ağzımın kuşlarışehla yerlerine dokunuyorumöpüldükçe melek oluyorsuneskimiyor sendeki tenhayağmurun kalbini sevindiriyorsungözlerin denizdendiyüzünde gül yüzdürüyordummistik bir şehirdi gövdemruhumun teğelleri söküldüoralarında kaybolurdumboynumuz ıssız bir köydükalbimi sana ayırdımsoy beni elmalarım büyüdüah şimdi sen yoksunyaz kollarımda öldü! ..