Sulara Karıştım

Susamış güneş, yamaçlarda gezinir, erkenBir şehrin gövdesi, kırılmış saksılar ve benÜrpertiyle insan öpüp, sarstığımdan yüreğimiVe ben öldüm öyle küçük şeyler yüzündenAldanmayı, her yeni buluşmayıHüzün sayıyorum çiçek öpmeyi, kuş koklamayıYaşamak anlıyorum duygularımın terlemesiniDenizi ve göğü aşkla içime katmayıSesim çıkmaz okşadığım kedileri alıp götürselerAnıları çoğaltmaktan başka ne işe yarar buAzıyor ülserim, öyle yorgunum, öyle yitikBir mavi kalır aşklardan, onu alır giderimGece olunca akmak, sabah olunca susmak öğleyeAcemi olmak, öyle sanılmak, şehvetle sevişmekKendimizi eskitmek, bir bir hatırlamak kendimiziYanlışlarımızın acı tadı kıvranır içimizdeBen öldüm, direnmekten, sesimi tutmaktanMutsuzluğumu seviyorum, konuşkan alkolü de, bırakılmışNe varsa, dul ağaçlar, dul kadınlar, acıyan herşeyYalnızlığım, yalnızlığım benim, yok mu arttıranHer giden günün kokusu yıpratır beniÜrkek düş, alıngan aşk, savrulmuş şarkılarKendi boynumuzla kalırız orda, tenhalardaVe ben çok öldüm, çoktan karıştım sulara.