Bahçeye Hayalden Girilir

.……………………………karayazım benim…yaz çocuğum……………………………….seni yaz diye sevdiler…

Sizi kazandığım için, size kaybederek yaşıyorum…

Susar kalır sarışın ay! Su gibi ten arar. Su, suretimizbizim. Ah, sokaklarda ağlar! Gölgenin oyununa gelelim,neşeli bir ıslıkla o bildik bahçemize kaçalım. Canıyanmasın diye aşkın, buhar olup göğe çıkalım. Kalbikasılarak, yalnızca kalbiyle yaşayan eski hayalçocuklarıyız. Terk edildik ahşap bir cümleden…

Israrlı bir iyiliğin yıkılmayan hazzı. Benimle sussunşarabın mistik gevezeliği. Ey avuntular tekrarı dünya,çöl yağsın ki içime çocukluğunuz bende kalabilir,kalsın saflığın tahtadan atı. Kimsenin tutunamadığıcamdan bir uçurum; size ne çok benziyor. Eşyaylaaramızdan geçen serin su peşimizi bırakmadı. Ve sizinyere düşürdüğünüz aşkı tutup alnıma kadar taşıdım…

Her şey orada, trajik olana gidelim. Sonuna dekyaşayalım ayrılığı, ayrılmayalım ayrılıktan. Ne kadar acıçekerse ayrılık,o kadar büyür… Büyüsün! Ne kadar zayıf kalırsak okadar güçleniriz. Kafesteki kuşu salalım, biz girelimiçine. Başkasından çıkıp kendimizde buluşalım. Nekadar kendimizin oyuncağı olursak o kadar iyi… Mutsuzolmak yetmez! Mutsuz bile olmayalım…

İstemediğin kadar geçebilirsin kelimelerin üstünden.Küllerin gölgesinde kalbin, çılgın bir vedaya takılır. Enmasum gömleğiyle gezmelere çıkar rüya, çünkü aşkhepimize uzunbir beyazlık bırakır…