Bahar Hanım

Bahçemizde bir cümleydiniz bahar hanım, kalbinizebir bulut gibi girerdim, bilirsiniz aşk hep kaybederdibir melekle yer değiştirirdi ruhumuzun iç kanaması,heves hiç uyumazdı rüyalarımızda, durmadan bir mer-mer daha kopardı şuramızdan, dağılan bir mürekkebinlezzetiydiniz, mektuplarınızla boşluğunuz arasındagümüş tüyler dökülür, masanızda kimseye gönderile-meyen yoksul bir şiirin çocukluğu dururdu!

Sizin meleğinizi hiç üzmedim bahar hanım, kelimeleringurbetinden geçiyoruz, şiir hep genç ve yetim bir şeydeğil midir bahar hanım, çilek sizi mırıldanıyor, herkeskendisini kiraz sanıyor, sanıyorum sizin adresiniz dekendisini bir mektup sanıyor, dili tutuluyor yazlarınsiz yazları terkedeli kaç yaz geçti allahaşkına!

Bahar hanım, bahar hanım, siz sonbaharın gövdesinebir kere yayılın, tatlı bir kahve söyleyin kendinizeHafız’dan, Erol Bey’den, Dede Efendi’den, efendimesöyleyeyim, hüzzamlar dinleyin, çünkü elleriniz ormandaçalışanların feneri, pusulası gemicilerin, elleriniz güneşburkulması, bakın kalbinizi saymıyorum, o hep biray tutulması!

İyiliğin sokakları dar, suluboya bir haziran bekliyorkapımızda, akşamlar hiç susmuyor, dünyanın sayfalarıgibi her gün hayata açılıyorsunuz, yağmurunuz herkeseyağmıyor, kuşlar kadar yalnız ve garip uçmaktasınız!

Bana suyunuzu ve nefesinizi bırakıp neden gittinizBahar Hanım, bahar hanım, keşke bir hayal olsaydınız!