Emile Verhaeren

Deli Şarkısı

Gördüm, onları, gördüm,Çatlak gözleri vardıKenevir sakallarıGeçtiler patikadan.Çerden çöpten iki kolBir sırt kurumuş ottan.Yaralı, delik-deşik, mafsalları ayrılmışSavaştan çıkmış gibiGeldiler uzaklardan.Kulaklar üstünde yamrı-yumru bir şapka,Bir de yeşil elbise kuzukulağı gibi;İkiydi, üç oldular, gördüm on tanesininDönüşünü ormandan.Canımı alıverdi içlerinden birisiVe şimdi benim canım tıpkı bir çan gibidirOnun cebinde çalan.Derimi alıverdi derken başka bir adam-Kimseye duyurmayın-Farkı yoktur deriminPörsümüş bir davuldan.Bu kaskatı toprağaİplerle bağladılar beni ayaklarımdan;Bana bakın, bana bakınKelimeyim artık ben.Bir köylüdür bizleri çıplak toprağa çakan,Çıktı geldi habersiz.Onların hepsi ve ben, eski elbiselerizAlaya aldıkları küçücük çocukların,İri kargalarla kuzgunları bekleyen.NalıncıÇocuklar okuldan çıkar şen şatırÇılgın sürüsünü hatırlatırBir şıkırtıdır gider kaldırım kaldırımAh siyah nalın! Vah beyaz nalın! -Gidin piç kuruları şamatayı kesinOrtalıkta böyle gürültü etmeyinHele can alıp verirken komşuda, yağızÖlüm döşeğinde bir adamcağız.-Söylenip durma öyle kadın kişiKanadın açmak üzere can kuşuŞıkırdasın bırak kaldırım kaldırımAh siyah nalın! Vah beyaz nalın! Dinlerim uzaktan halka halka olmuşlarDevranla ruhumla bir döner dururlarŞıkırdasın bırak kaldırım kaldırımAh siyah nalın! Vah beyaz nalın! GölgelerSenin ışınlarınla delinenHafif yapraklar,Güneş,Sakin gölgeler sürüsüBir çoban gibi geziniyorsunBahçeler ve bostanlar içinde.

Temalar