Aşkın Yazgısını Aşa Yaza Göçtü Babam

aşkın yazgısını aşa yaza göçtü babamkona göçe içi-dışı bir saça-döke varını yoğunu,şarkılar söyleyerek durma git sabahtan akşamadoruğun enginliklerine ine çıka göçtü babam

bu uyuşuk unutkan varlık oradadönüştü bakışıyla mümtaz biri oldu bu yaşamda;şu delikanlı (ki her daim ürkektir tavırları)kanatları altındaysa canlanıp coşardı

tam da kara toprakla kucaklaşırkenkavuştu özbenliğine, onun nisan dokunuşubıraktı uyuyanları yazgılarıyla başbaşa kalmayaçabaladı düş dünyasındakileri öz kökleriyle birleşmeye

ve biri gözyaşlarına boğulsa, derdi ne olursababamın parmakları dinginliği sunardı ona:çıt çıkarmaktan korkardı ses bile boşu boşunaçünkü dağların büyümesini seziyordu babam.

çoğaltarak denize açılan derelerisevincin acılarını kana süze göçtü babam;övgüler düzerek bir alnaca, ay derlerdi adınaşarkılar söyleyerek tutkunun doğuşuna

sevinç türküsüydü onun ve sevinç öylesine içtenyüreğinin yıldızı yolunun aydınlatırdı onunve içten öylesine şimdi,ve şimdi öylesine keyiflibaşarısızlığa yazgılı bilekleri sevindirirdi

şahane bir yazortası ne denli şahaneysegüneşin havsalamasının alamayacağı ölçüde,öylesine apaçık (zirvesinde tac'olurduöylesine kocaman) dikilirdi düşü babamın

onun eti etti kanı kandı onun:hiçbir aç'ı; bir lokma ekmeğine muhtaç komazdıhiçbir kötürüm bir mil bile sürünmezdibayırda,onun gülüşünü görmek için yalnızca

küçümseyerek keşke ile işte böyle'nin şatafatınıduyguların yazgısını süze duya göçtü babam;kızdı mıydı haklıydı yağmurlar kadarmerhameti engindi dolu başaklar kadar

yaşamın eylülleşen kolları dağıtırserveti kılı kırk yararak dosta düşmanakıyaslayın o akılsızına akıllısınahesapsız kitapsız sunmuştu bunu da

gururla ve (ekimleşen alev ileçağrılmış) dünyadaki çukuru gitgide derinleşirken,ölümsüz işler yapmak için alabildiğine çıplaktıomuzları ilerledi karanlığa karşı

üzüncü gerçekti yediği nimet kadar:hiçbir yalancı yüzüne bakamazdı;her dostu düşman olsaydı bile gülergeçerdi ve apak bir dünya kurardı.

bizi kendimize sala yaza göçtü babam,şarkılar söyleyerek dalından düşen her taze yaprak aşkına(ve her çocuk anlardı ki bahar oynar gelirdiişitilince babamın söylediği şarkılar)

kim ki paylaşmak nedir bilmez varsın insanlık harcasın,varsın kan ve et, pislik ve çamurdan olsun,düzenbaz düzen kurar, gözüdoymazlık miras kalır,özgürlük bir afyondur alınır satılır

emanete ihanet eden ve zalim olanın,korkmalı yüreği, kuşku duymalı aklı,ayırt etmeli doğruyu eğriden,benliğin doruğuna ermek için

parlak olan her şey donuktu sınadık biz,acı olanların tümü dip-temel tatlı,kurtlu kekre ve dilsiz ölümcülhepsi mirasımız, tümü terekemiz

ve hiçbir şey o denli az değil gerçek kadar-derim aslında nefretti insanlara can veren-bundandır babamın kendi ruhunu yaşamasıtepeden tırnağa aşk ve herkesten de yoğun