Edgar Allan Poe

To

Çok geçmedi daha, bu dizelerin yazarı,Entelektüelliğin delice kibiri içinde,'Sözcüklerin gücü'nü savunur, insan beynindeİnsan dilinin söylediklerinin ötesindeBir düşüncenin ortaya çıktığına hiç inanmazdı:Fakat şimdi, o kurumlanmayı alaya alırcasınaİtalyan tonunda, yalnızca ayın aydınlattığı''Hermon Tepesi üstünde inci kolyeler gibi asılı duran çiy''İçinde düş kuran melekler tarafından mırıldanılsınlar diyeYaratılmış yabancı yumuşak iki heceli iki sözcükDüşüncenin ruhları olan düşünülmemişe benzeyen düşünceleri,Arp çalan melek İsrafil'in bile(o ki sahipti ''Tanrının yarattıkları içinde en tatlı ses''e)Onun bile dile getirebilmeyi umduğundanDaha zengin, çok daha vahşi, çok daha ilahi hayallariO yazarın kalbinin uçurumlarından dışarıHarekete geçirdiler. Ve ben! bozuldu benim imlam.Güçsüzce ürperen ellerimden düşer kalem.Senin tarafından emredilse de ismini yazmam,Yazamam - konuşamam ya da düşünemem -Yazık ki hissedemem; çünkü hissetmek değildir bu,Bu düşlerin ardına dek açık kapısının altınEşiği üstünde, aşağılardaki muhteşem manzaraya,Büyülenmiş, gözlerini dikerek, hareketsiz ayakta durmak,Ve titremek gördükçe, sağ tarafta,Sol tarafta, ve bütün yol boyunca,Morlaşan buğular ortasında, hülyalı uzaklardaİhtimalin tükendiği yere kadar, yalnızca seni!

Dr Osman Tuğlu tarafından çevrilmiştir

Temalar