Göl:...'ye

Bu yaban dünyada bir köşe vardı.Gençliğimizin baharında gittiğim,Kara kayalarla sarılmış veYüksek çamların kuleleriyle çevrilmiş-Öylesine güzeldi ki yalnızlığıVahşi bir gölün, onu daha az sevemzdim.

Ama kara kefenini serdiğin gece üzerineHerşeye serdiğin gibi,Ve gizemli rüzgarAhenkle mırıldanarak gittiğinde,O zaman- aho zaman- uyanırdım.Issız göl dehşetine.

Ama korku değildiİnsanı titreten bir zevkti bu dehşet-Öyle bir duygu ki ne madenler, mücevherlerNe de- hatta senin aşkınKandırabilirdi anlatmaya beniO zehirli dalgadaydı ölümBir mezarlık çukurumda-Yalnız imgelemi böyle teselli bulan,Kimsesiz ruhu bu karnlık göldenBir Adeb yaratan, O'nun için