Edgar Allan Poe

En Mutlu Gün

En mutlu gün en mutlu saatKurumuş körelmiş yüreğimin bildiği,en büyük umutları gücün ve gururunHissettiğim, geçip gitti.Güç mü dedim? Evet öyle düşünmüştümAma yazık! Çoktan yitip gitti hepsiGençliğimin hayalleri-Ama boşver şimdi.Ya gurur, ne yapacağım senle şimdisakin ol ruhum!Belki bir diğer baş devralırÜzerime döktüğün zehri.En mutlu gün-en mutlu saatgözlerimin gördüğü göreceği,En parlak ışıltısı gücün ve gururunHissettiğim:Ama o zaman çektiğim acıylaGücün ve gururun umudunu verselerdi,Yaşamazdım o parlak saati tekrarÇünkü onun kanatlarındaydı kara alaşımVe çırptıkça-bir öz dökülüyorduÖldürmeye yeterliOnu bilen bir ruhu.

Temalar