Edgar Allan Poe

Cennetteki Kişiye

Herşeydin, aşkım, benim içinRuhumun istediği-Yeşil bir adacık, aşkım, denizdeBir sunak ve bir çeşme,Baştanbaşa masal meyveleri ve çiçekleriyle örülmüş,Ve, bu çiçeklerin hepsi benimdi.Ah, fazla parlak bir düş uzun sürmek içinAh, yalnızca kararmak için yükselenYıldızlı umut.Gelecekten bir ses haykırır'Devam. Devam-' diyeAma geçmişin (karanlık körfez.) üstünde yatarKorkuyla dolu ruhum, sessiz ve, devinimsiz.

Çünkü, yazık. Yazık ki söndüBenim için yaşam ışığıArtık-artık-artık-(Böyle bir lisan tutar ancak ağırbaşlıDenizi kıyıdaki kumlara karşı)Çiçek açmayacak gökgürültüsünün sarstığı ağaç,Ne de vurulmuş kartal süzülecek göklerde.

Ve günlerimin tümü esrimeyle geçer,Ve geceleyin rüyalarımSenin gri gözlerinin ışıdığı,Ölümsüz ırmakların kıyısındaGöksel danslar eden adımlarınınParladığı yerlere ilişkindir.

Temalar