Ve Artık Hükmü Kalmayacak Ölümün.

Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.Ölüler çırılçıplak birleşecek tek bir gövdedeYeldeki ve batı ayındaki adamla;Kemikleri ayıklanınca ve yitince arı kemiklerYıldızlar olacak dirseklerinde ve ayaklarında;Delirseler de uslu olacaklardır her zamanBatsalar da denize doğacaklardır yeni baştan;Sevenleri kaybolsa da sonrasız yaşayacaktır sevgi;Ve artık hükmü kalmayacak ölümün

Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.Kıvrımları altında denizinYatacaklar upuzun ölmeksizin yelcene;Kıvranıp işkence aletleri üstündeAdaleleri çözülünceye dekKayışla bağlasalar tekerleğe ezilmeyeceklerAvuçlarında ikiye bölünecek inanç,Tek boynuzlu canavarlar yönetecek onlarıYıpratamayacakları her şeyi o paramparça kıracak;Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.

Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.Martılar ağlamayacak artık kulaklarınaDalgalar kırılmayacak gürültülerle deniz kıyılarında;Bir mayıs çiçeği soldu mu hiçbir çiçekBaşkaldırmayacak vuruşlarına yağmurun;Çılgın ve ölü olsalar da çiviler gibi,Başları çekiç gibi vuracak papatyalara,Güneş batıncaya dek güneşte kırılacaklar,Ve artık hükmü kalmayacak ölümün.