Can İştahı

özendiğim bir cüzü canlılığınözendiğim belki bir kudretbenden büyük bir yüzbenim filizlenme çağımköklerimde bir kelime “tahribat”

bu tasadır işte benim yok edicimdilsizim yeterinceboynu bükük bir güle bile“güle güle” demeyeVe gün görmemiş canlılığımyakalanmış gibi yineo amansız cansızlık hastalığına…o kudrettir işte azgın sularlakayalıkları süpürüp geçenkanıma işleyen-akışa dilveren-bir ay yüzü gibi bendebende bir heyecan olan

ve yeterince dilsizim yinedamarda dolaşan kanı ağız şeklindeoymaya zamanın tahtasınabaharda bir dağıno can cilasını emdiği gibi…zamanın dudakları işte,o canlılık emen sülük;sever çin işkencesi gibibiriktirmeyi kudretini,ama çökelmiş bir kanalır ondaki ağrıları

ve yine dilsizim işteanlatmakta bir rüzgârınzamanla soldurma ikliminive dilsizim tarif etmekteaşık mezarlarınızamanın eprittiği göğügöğün döktüğü yıldızları

dilsizim çünkü benyazdıkça sayfalar boyukıvrık çeneli kurtçuklarbelirir üzerimdebir “can iştahı” diye

özendiğim bir cüzü canlılığınözendiğim çocuğu büyüten ses:belki bir büyü