Kalbimin En Doğusunda

Aşkın kanununu tahsil etmiştim kalbimin en doğusundaİçimde yağmur duasına çıkmış birkaç köyBirkaç köy sular altında.Kalbimin doğusu,Her resme güneş çizen bir çocuktu.Gam yükünün kervanları yürürdü dudaklarımdaKavruk ve çatlaktı dudaklarımın toprakları.Ölümün ötesinde bir köy vardıOrda, uzakta, kalbimin en doğusundaŞimdi bana yalnızcaDertli türkülere duyduğum karşılıksız aşk kaldı.

Güzel beyaz bir tay doğururdu her sene hafızamYorgundu oysaDurmadan, durmadan hatırlamaya koşmaktan.

Kalbimin doğusunda bir yalan dünya vardı.Okyanusları mavi olmayan.Benim için hayat,Kalbi kalpazanlıktan kırk sene yatmış çıkmış bir adamdı.Geçmişim acıyor şimdi, yalnız benim değilBenim ülkemin geçmişi de acıyor mesela.Bilirdim oysa ilk badem ağaçları çiçek açar baharda.Bilirdim çiçek satan çingene kızlarınıOnlar bütün şimdileri, bütün zamanlaraBir gül parasına satardı.Oğlan kıza bir gül alsaBilirdim odur en kırmızı zaman.Adına aşk diyorlardıKalbimin en doğusunda bir yalan dünya vardı.

Kim bir şairi kırsaŞair gider uzun bir dizeyi kırar meselaBilirim kim dokunsa şiireEline bir kıymık saplanacak.Bilirim kırılmış dizeleri tamir etmez zamanYorgunum oysaDurmadan kendime bir tunç uyak aramaktan.

Aşkın kanununu tahsil etmiştim kalbimin en doğusundaBoş salıncaklar gibi gıcırdayarak konuştum karanlıklaKediler gibi mırıldanarak.Alkolden bir denize bıraktım kalbimiKırmızı bir sandal gibi,Arka sokaklarda sarhoş konuştum karanlıkla.Avuçlarımla konuştum,Allah büyüktür diyen insanlar gibi.Kedi dili bisküvilerinin bir pastayla konuşması gibiYumuşak ve kremalı konuştum onunla.Baharda leylaklar açardı boynumdaMor ve pembe konuştum karanlıklaGece açılıp gündüz kapanan bir parantezdim,Sözler vardı içimde işe yaramayanSözlerle konuştum karanlıkla...Önce söz yoktu kalbimin en doğusundaSözler...Bir yağlı urgandı acıyı boğmaya yarayan.