İthaf

Seni kurtaramamıştım,Sen kulak ver bana.Bu yalınkat sözlerimi anlamaya çalışÇünkü bir başkası utandırır beni.İnan bana, söz sihirbazlığı yok bende.

Beni güçlendiren, ölüm demekti senin içinBir çağa veda ile bir yeni çağın başlangıcını karıştırdın,Ve nefretin ilhamı ile şiirsel güzelliği,Kaba kuvvetle narin düzeni.

İşte sığ Polonya ırmaklarının vadisi. Apak sisin içineAtılmış upuzun bir köprü. İşte yıkık bir kent.Rüzgâr senin mezarına martı çığlıkları serpiyorBen konuşurken seninle.Şiir nedir ki kurtarmazsaUlusları, insanları?Resmi yalanların suç ortağıdır,Az sonra gırtlakları kesilecek ayyaşların şarkısı,Liseli kızlara eğlencelikGüçlü şiire özlem duydum ya ne olduğunu bilmeden,Yararlı amacını geç öğrendim ya.Kurtuluşumu işte bunda buldum, yalnız bunda.

Darı ve haşhaş tohumları dökerlerdi mezarların üstüneKuş biçiminde gelen ölüleri beslemek için.Bu kitabı buraya ben senin için koydum.Sen eskiden yaşamıştın.Bir daha bizi ziyaret etme diye.

Çeviri: Talât Sait HALMAN