Sonrasızlık

Çok mu uzar gecenin kendini kanıtlamasıbir yağmur tanesi hızını kesmişken sağanakların?Oysa sen deniz ortasındaki şaşkınlığımsınRüzgara da küstüm, küstüm işte, kimse bağışlamasınŞarkılardan kaçışım hep bundan.

Siz hiç bahara çiçekten yoksun girdiniz mi?Benim kalbimin yarısı yaşadı bunuDiğer yarısı da anılarla incindi.

Susmakla başlayan her elveda bir çerçeve parçalarDuvara sığmayan görüntüdür hüzünKuşların olağan göçü sanırızMeğer ki bir çiçek kendini erken soldurmakta...

Artık belaysa gecenin kendini aldatmasıYıldızlar hep yanlış yörüngeye dağılırBir bıçak darbesidir uçurum dipleri deKanattıkça çiçeklere eksik renk bağışlayan...

Gidişini sorsam, zamansız bir yaprak dökülür takvimlerdenGel diyemem, yüzlerce mum birden söner kalır içimde.