Sigara Kağıdına Yazılan Şiir

Kimsenin kimsesi yok kendinden başkaBöyle diyor ayyaşhaneden ayık çıkan tek ademHayatın sırtına saplı ok bile yorgun haliyle hücumdaMasalımız: Sonu ertelenmiş bir sevinç tablosuNereye bıraksak iğreti duruyor dağlarSeni hangi buluta yakıştırsam beğenmiyorsunSanki zili çalıp kaçan yaramaz bir çocuk geçiyor içindenBütün kapılar sana açılsın düşlüyorsun...

Beni nasıl mıhlayacağını biliyorsun üstelikBuna dair yüzlerce kanıt bıraktım orta yerdeParmak izim iri iri gözükür, dedektife zorluk çıkarmam hiçAma orada bir sevda hikayesi bulup da ağlarsa karışmam bak

Harcanmış hayatlar geçiyor gözlerimin önündenÖmür hiç bitmeyecekmiş gibi yitirilen som saatlerNe zaman seninle buluşsakGeriye doğru hızla sarılan bir yılan oluyor zaman

Haydi öyleyse itirafsız geçsin bu öyküNe mutsuz başlangıç olsun, ne mutlu bir sonKristali silik teypten yükselen cılız şarkılar kadar uzakta mıyım?

Birbirine çarpmamak için tanrı kiralayan gezegenler kadar mı yakınımaşka?Toz bulutu içinde yuvarlanıp kaybolur sana getirdiğim çiçeklerBelki çiçek tozu olup leke yapar kalbine

Ben seni deli gibi sevdim, işte bir daha söylüyorumGözlerini kısarak çektiğin sigaradan çıkan duman kadar sahiciİster gelişimi bir bando ciddiyeti içinde devral ve tempo tut kalbinleİster bulutlara tutunarak geçen o fiyakalı ömrüm bir adım dahaatmayıversin

Olmazsa birazdan ben de kuvvetli bir son nefes çekerim sigaradanBu sözler de buharlaşıp gider içinde uyuklayan öyküye