Kırklanmış Hayat

Diş bilediğin her düşman bir dost kadar bilgeKalbine sor istersenTıkanıp kaldığın yokuşlardan al yanıtıSaatler on beş yıl öncesinden daha hızlı geçiyorİbne ibre, sokulası akrep, don kişotsuz yelkovanHizaya sokulan bir karınca bölüğüydü ömrümüzYarısı çukurda kaldı masallarınEksilmeyen bir yıldızlar kaldıHangisi el sallayıp gittiyse yedeği hemen dolu yerineBir hileydi amaTam da birinci giderken ayağının takılıpkıç üstü oturması o cengâverinİster ‘tavşan taktiği’ deyin bunaİster harcayın gitsin sıradakiniKalbin mi karışık sadeceBunca beton dökülüp üstüneBir de fiyakalı ithafla süslenmişken geçmişin?Belki en iyisi unutup susmak her şeyiKırklanmış hayata vardın mı vardınArtık senden evliyası yok bu hikâyedeBu hikâyede senden hergelesi de yok:Zavallı saatler kime sevgili olduğunu bir bilseAh be kopilim, sırıta sırıta sırat’ı mı buldun tam