Avamın En Büyük Asaleti Ölüm

Hepsi bir eski tüfek nazında güzelErtelenmiş destanları omuzlarında çapraz fışekNe ki düşleri bir atımlık baruttan ibaretSıktikça geri tepiyor hayat

Üç kişilik bir asansör değil mi ömür?Sen iki göbeklinin arasında tost olursunHa bire arıza yapıp duran alarm düdükler korkuyuSaplanmaz ama kalbine: Azraili insanın kendiyse ıslık nafile

Demek konuşmayacaksm ve şarkılar uçuşmayacak rüzgârdaAşk kelimesi de zaten yarım bir heceden bozmaSana biçilen coplar ve elektrik tesisatı ne acemiCücelerin başına üşüştüğü bir merak çarmıhısın

Adını silmek için seferber oldu cümle alemKitabına uyduralım diye ölümünü ne çıyanlar cavladıSonunda Nuh'un gemisine yazdılar talihiniArkayı dörtlediniz sen ve Sıpıtılıp atılmış üç maymun dahaSus diyene gözleriyle dil döken bir sürgün mangası yani

Tombaladan çıkmıŞ bir yolculuk oldu hayatİte kaka sevdiniz, deli dolu aştınız kalbinizi inciten her soruyuNe büyükmüş ki cezanız bir tufan salgınında duruldu ancak

Şimdi gözleriniz kan çanağıÇanak tutmadığı için bu götlek haritayaNuh sanaTuh sana demediği için kalbiniz kendi öfkesineYenildi hazırun: Bir koca korku çadır kutdu çocukların böğrüne

Ama neyi bicerse bicsinler anılaraVelev ki bir gözyaşı kalmıştı o da unutulsunAvamın en büyÜk asaleti ölümMadem gemi battı batacak filikalar allaha emanetBütün lordları toplayıp kamarada sikmeli