Aşkın Şansı Bir Kez

Kar ortasında kaldık. Buydu belki görüp göreceğimizEn büyük sürpriz. Dağlar geçit vermedi, sıralıOtobüsler, tedirgin sürücüler, mola yeri telaşıAcıtıyor şimdi içimizi uzaktan duyulan bir kırık bozlakKırşehirli Neşet Ertaş, Muharrem oğlu, kendi halinde abdalO, sazı kıracak kadar tutkuluBiz, uzanıp kara tutunacak kadar...Gelip geçtik olmayacağız başımızı taşlara vurup vurupTaşın suyundaki sır kalbimizdeki sır olup kaynaşacak hayataKar ortasındayız. Donmuş mazot korkusu, kendiniGeceden saklayan yıldızlarHepsini senin için avuç avuç toplamaya geldim. Ben. Tek başıma. Yanımda binlerce düş ışıltısı.Yanımda kimsenin bilmediği bir puslu fenerKalbime tuttukça adın görünecek. Yıldızlar cebimden taşıpÖmrüne eklenecek. Sen hiç farketmeden uzayacak ömrün.Aşk mıydı? Kara saplı bir kızak mı?İkisinde de üşüdük, yönümüz değişti, gökyüzüne vurdu kalbimizŞimdi ellerinde fenerlerle ikimizi arıyorlar