Çiğdem Sezer

Varlığa Ve Yokluğa

insan ne zaman alışır hayatababa?

yağmurun değdiği her yerdi yüzünseni sordum da irkildi toprakölümü bildim, büyüdümçocukluğum mevsimsiz bir leylakbir yelkovan gidişibir akrepyürüyüşüötesi iyilik, güzellik...alıştığımızbir yarayı sarıp sarmalamak

gecikmiş sözlerin ağırlığı heybemdebir karanfil, solgun, öylekedere bulanaraknasıl dökülürsedöküldü toprağına sözlerim de

söküp nallarını atlarınkoşturmak gibi karanlığın evineöldün. yokluğundavarlığı bildim

insan nasıl alışır içindeki cam kırıklarınababa?