Oğulotum

o senin ıhlamur duruşunoğulotum bal köpüğümevler kapılar boyuboynundaki kuğuyubesleyip doyurduğumo senin çarşı pazar duruşun

yıldız ağdı, öldü ikizin oğulne musalla ne selagöğsümdeki yırtık büyüdüdal boyun toprak oğul

kılıçları kinle parlakyürekleri pıhtı kançukur kazıyorlar oğul çukur kazıyorlarhiç durmadan

gözlerini koyuyorlarışığın kalıyorellerini koyuyorlarsıcağın kalıyorağzını koyuyorlarşarkın kalıyorbir dağ taşıdım ya bir ömür,koynumda parçalanıyor

çağın kumaşı delinmiş oğuldağın tasası çalınmış oğulbalın köpüğü alınmış oğul-sen bu ölümü niye öldündü?

(Bahçe 20, Sonyaz 2000)