Kıyamet Taburu

emrindeyim komutanım iç savaş bittikalbin bütün burçlarına siyah bayrak çekildi

ne tuhaf böyle yaşar gibi yapmakkonuşur sevişir gülüşür gibine tuhaf, yaşarken kendimizi dışarıda bırakmak

kırmızıdan evler yapmak kiremitler çatılarüstüne kırmızı tahta bir kuş kondurmakama hiç ıslık çalamamak ne tuhaformanı sevmek ama ağaçtan korkmak

inceydim ipektim makes bilmedimderimi böyle dilim dilim... kim?

ne tuhaf hem fail hem kurban olmaküstelik olay yerinden uzaklaşmamak ne tuhafhem üzüm kalmak hem şaraba inanmak

.............emrindeyim komutanım. ikinci bir emre kadarertelendi hayat. iç savaşsasürüyor hâlâ. halbin sınır boylarındakan revan içinde bir provadagiyiyorum kostümümü. geciktimse bağışla

buradayım komutanım kıyamet taburunda