Charles Bukowski

Sinirler

tiklerim tutmuş çarşafın altındagüneş ışığıyla tekrar yüzleşmekharbidenberbat birşeyneon ışıkları yanıp daçıplak kızlar barınüstündehırpalayan müzikle dansettiğindeşehri daha çokseviyorumçarşafın altında düşünüyorumtarihsinirlerimiyıpratıyorinsanlığın en hatırlanası derdigüneş ışığıyla tekraryüzleşme cesaretidiraşk iki yabancının tanışmasıylabaşlar.dünyayı sevmekimkansız.yatakta kalıpuyumayıyeğlerimserseme dönmüşümgünlerle sokaklar ve yıllarlaçarşafıboynuma çekiyorumkıçımı duvaraveriyorumsabahlardan kimsenin etmediği kadarnefretediyorum