Yokluğun Tadı

Acılı ruh, didinmeye düşkün eskiden,Umut, ki mahmuzu can katardı çabana,Artık sürücün olmaz! Utançsız yatsanaKocamış at, her engele takılıp giden.

Katlan, yürek; ağır uykuna dal şimdiden.

Yenilmiş, bitkin ruh! Koca serseri, sanaArtık ne uğraşıdan tat var, ne sevgiden;Kalsın flüt iç çekişten, boru ezgiden!Zevkler, ilişmeyin bir küskün, bezmiş cana!

Canım ilkyazın kokusu gitti yabana!

Zamandır her dakika beni yutup yiyenSonsuz kar donmuş bir gövdeyi sararcana;Yukardan baktığım yeryuvarlağı banaBir sığınak göstersin istemem yeniden.

Çığ, götürür müsün düştügünde beni sen?