İnsan ve Deniz

Sen, hür adam, seveceksin denizi her zaman;Deniz aynandır senin, kendini seyredersinBakarken, akıp giden dalgaların ardından.Sen de o kadar acı bir girdaba benzersin.

Haz duyarsın sulardaki aksine dalmaktan;Gözlerinden, kollarından öpersin, ve kalbinKendi derdini duyup avunur çoğu zaman,O azgın, o vahşi haykırışında denizin.

Kendi aleminizdesiniz ikiniz de.Kimse bilmez, ey ruh, uçurumlarını senin;Sırlarınız daima, daima içinizde;Ey deniz, nerde senin iç hazinelerin?

Ama işte gene de binlerce yıldan beriCenkleşir durursunuz, duymadan acı, keder;Ne kadar seversiniz çırpınmayı, ölmeyi,Ey hırslarına gem vurulmayan kardeşler!

Çeviri: Orhan Veli