Düşman

Tükendi gençliğim karanlıklarda,Çılgın fırtınalarda ve yağmurlarda;Güneş bazan açtı, kapandı derhalBahtımın yazgısı karanlıklarda;Öyle harap ettiler ki gönül bahçemiDallar hep kırıldı, yapraklar yerdeKuytularda birkaç meyvesi kaldı...

İşte ulaştım güz aylarınaFikirler sararmış yapraklar gibi;Kullanmalı artık her bir aletiKüreği, tırmığı ve ötekileri,Düzeltip onarmak için yenidenBahçemdeki bütün harap yerleriSuların basıp da oyup açtığıKocaman çukurları mezarlar gibi...

Hayal ettiğim yeni çiçekler,Acaba bulurlar mı kimbilir,Ardıç kuşlarının bulduğu gibiGüç alabilecekleri her bir gıdayı,Gizemli gıdayı, özlü gıdayıBu sulak topraklarda. Bu hoş havada.

Ey acı! Ey acı! Yiyip bitiriyor hayatı zaman,Ve yüreğimizi kemiren düşmanBu anlaşılmaz, bu garip düşmanBüyüyüp güçleniyor kanlarımızlaDurmadan kaybettiğimiz kanlarımızla.

(Fransızca`dan Çeviri : Şevket Seydialioğlu)