Albatros

Sık sık, eğlenmek için, acımasız tayfalarYakalar kanadından bu deniz kuşlarını,Ürkütücü sularda gemileri izleyenYolcuların yıllardır dost arkadaşlarını.

Gökten inen tasasız, bu utangaç krallarGüvertelerin üstüne kondukları zamanGeniş kanatlarını sofuca bırakırlar,Yorgun kürekler gibi, sular üstünde kayan.

Sen ey kanatlı yolcu, bir zaman ne güzeldin !Bak gaganı dürtüyor hoyrat tayfanın biri,Ya öteki, bilir mi bu hale nasıl geldin,Topallayıp öykünüyor uçtuğun günleri.

Ozan, ey bulutlardan toprağa sürgün ece,Oklara göğüs geren, dostu fırtınaların,Yuhlarlar yeryüzünde, seni de, gündüz geceUçmana engel olur, ağır dev kanatların.