Yetim Sevinçli Aşkımız

Nasil da unuttuk,kimsesiz odalardaiste vaktidir kendimizden kopmanin,dedigimiz o sonsuzluk anlarininbizi herkesten ayirdigini...

Nasil da unuttuk,mutluluktan,hazdan,sevinctendaha cok bizi hayata baglayano istirap dolu hayaletin,o kara hulyaninbizi herkesten ayirdigini...

Simdi yetim sevincli askimizbuyulenmis,hayran kendine,simdi vakitsiz, belki cok gec, kayitsizkendine...Atiyor tenini, tenindeki ruhuatiyor,kor ve iradesiz bir sehvetin atesine...