Cezmi Ersöz

Şizofren Aska Mektup

.......Bir şizofrendim artık... Yalanlar söylüyordum,hem sana hem de ona... Kendimi tanıyamaz olmuştum.Hangisi bendim? İçimdeki, o güzelliğiyle dünyayı eldeetmeye kışkırtılmış, karanlık ve ilgi tutsağı kadınmıydım; yoksa uğruna hayatından vazgeçmeye hazırolduğum aşkına mahkum, ezilmiş kapılarda bırakılmış,verdiği güven ve taşıdığı masumiyetle sana cazipgelmeyen o sevdalı kadın mı? İkisi de olmakistemiyordum. Ama ikisinden de vazgeçemiyordum. Sankibiri olmasa diğeri yıkılacak gibiydi. Birbirindennefret eden ve birbirinin varlığına taammül edemeyenbu iki benlikle yanlız kaldığımda çıldıracak gibioluyor, ağır ağır ruhumu öldürüyordum. Artık yalnızkalmak dayanılmaz olmuştu benim için... Senigöremediğim zamanlar ona gidiyor, onu göremediğimzamanlar sana sığınıyordum. İçimdeki bu birbirineaykırı iki kadın beni durmadan diplere çekiyordu...