Şehir Tutkun, Yaban ve Sana Aşıktı

Şehir tutkun, yaban ve sana aşıktıKarlı bir nehir gibi uzayan dalgınlığındanuyandırmak için senisiren sesleriyle ağlardı.Oysa sen hep kalbine inerek sevdingüzel ve sapık çocukları,polis ışıklarından dövmelerin oldusüt tenindekırgın ve içe dönük sevişmeden

Söz gelimi korkardın ölü kadınlarakar topu atan çelimsiz çocuklardansaçlarındaki şeffaf papatyalar bile korkardı.Rakı şişelerine sarılan gazete kağıtları kadarürkektin...

Ama sen istemezsen kimse ölmezdi.Ispanya'yı baştan başa dolaşan, ayaklarışimdi bir kurtluçınar gibi dökülen ve Che'nin resmini hersabah yaşlıbir Rum kadınına zorla öptürenFransız Nuri bile hiçölmeyecek gibiydi...