Boşluğunu Soluduğun Hayat

Öğrendiğin her şey,Susup arkanı döndüğün.Yenildiğini unutup,Güzelliğini sonuna dek yaktığın her şeySeni senden kurtarmıyorsaNe anlamı var sana hayatının sevgili…Masumiyetin kimi zulümden kurtardı, söyleseneHem bu arzuda onun adı bile geçmez…İstikbalin sıradan bir ayrıntıBu telaşta…Ne yapsan göğsünde hayatında yabancı bir zamanBirikiyor…Borçlu değilsin ömrüne üstelik…Ama ne yapsan boşluğa açılanBir kapı oluyor hayat,Ne yapsan büyüyor o boşluk…Ne yapsan suçlu değilsin,Sadece yerçekiminden muafsın…O derin ıstırabınsaSeni hayata alışmaktan koruyor sadece…Oysa bu bile umurunda değil…Geleceğin ellerinde sıcaklığı üşüyenBir mum sadece…Gördüm…Geleceğin ellerine yapışan o soğukluk…Durmadan ömrüne yapışan o gerçeği soluyorsun sen…Durmadan o aşkı soluyorsun…Durmadan ciğerlerini yakan o büyük soğumayı…