Artık Sokağa Çıkabilirsin

Evine çağırdın ilkyaz sevinçleriniçocukluğunaYırtıldı gözlerin, içine hayat dolduo karanlık ışık...Yükün yokartık her sabah hoyrat bir özgürlük uyandırıyor seni...

Kalbinde herşey eşitlendiHaz ve sıkıntıBoşluk ve güvenHasret ve ölümGözlerine hastalıklı bir güzellik geldi

Şimdi acı çeken yanınla bile alay ediyorsun...

Kalbine çağırdın herkesiKendini bileArtık sokağa çıkabilirsinÖmründen düştün kendini