Ceyhun Atuf Kansu

Mutlu Orman

Mutluluğunuz geçici, süreksizGümüş çatallarla, gümüş kaşıklarlaSofranız dağılmış, sofranız sessiz

Uzakta bir deniz, gözlerinizdenLacivert gözleri gelip geçer bir kadınınGelip geçer kadın ile deniz

Beyaz eller alnınıza değip geçerUyuşur sinirleriniz, aşıksınızMutluluk mu? Aldanıyorsunuz

Sımsıkı tutuyor mu bu eller elleriniziBırakıyor mu elleri ellerinizde kendiniDerinliğini bilmediğiniz denize

Devrilirken gıcılayarak bir ulu ağaçTutuyor bütün ağaçlar dallarıylaDayanıyorlar, bırakmıyorlar devrilmeye

Düşünün ormandaki mutluluğuGıcılayan ağacın sevincini düşününOnu tutan kolların gücünü düşünün

Bir de o küçük mutluluğu düşününFincana işlenmiş çocuk oyunudurKahve içiyorsunuz akşamüstüSulanmış akşamsafalarına bakarakBir gök geçiyor gözlerinizin önündenTutsanız kırılıverir, yitiverirSüreksiz, geçiciBir de ormandaki göğü düşününAğaçların dallarına çakılı