Kıyıdaki Ev

Kanıt aramadı hiç; kuşku duymadı.Düşündü durdu geride bıraktıklarını,genç ölüleri.Nereye yerleşeceklerdi karaya çıktıklarında?İşte şu boş ahşap ev kıyıda, Rumlardan kalma,O bildik sesi denizin aynı dili konuşan.Oysa susarak geçirebilir o, kalan günlerini.Kim sürecek şimdi bıraktığı mallarınaKarşılık verilen on dönüm tarlayı,Kim toplayacak zeytinlerini yüz kırk ağacın?

Alış alışabilirsen yenidenBu yeni rüzgara, meraklı komşulara.Martılar aynı martılar mıUnutmaya çalıştığın adada uçan?

Kanıt aramadan, kuşku duymadanbaktı durdu denizeonu çok uzaklardansağ kalanlarıylabu kıyıya getiren.