Çöl

Ne zamanbir masa başına otursamsana birşeyler yazmak içinçocukluğumda seyrettiğimcambazlar geliyor aklımaelimdeki kalembirdeno sırık terazi gibi uzuyorve bençok geçmedeno usta cambazdan uzakacemi bir palyonço gibiboşluğa yuvarlanıyorumdüşlerin yaylanan ağında.Sonra,görünmeyen seyircileriminkahkahaları çınlarkenkulaklarımda,kulaç atmaya çalışıyorumkurumuş bir gözyaşı denizinde