Ağıt

Bir orman düşünürdüm saçlarını koklarken.Bir ses bırakırdım bulman için kulağının dibineuyanırken daldığım düşlerden."Beni ışık olan bir yere götürün! " diyefısıldayan bir seszeytinliklerin içinden.

Şimdi yerle bir edilmiş o kutsal kentinayakta kalmış bir burcundan bakarkenuzaktan ürperen denizeve rüzgarla titreyişine sararan otların,"Bütün bu yatakları kurumuş ırmakların kaynaklarışu arkamızdaki dağlardaydı," diyoryaşlı çoban bize ören yerini gösterirken.

Yazlardan bir yazdı elbet, unutulmaz.Otların türküsüne katılan ağustosböcekleri ve rüzgar,sonra gene o fısıltı,"Beni ışık olan bir yere götürün! "sesin sahibi nerede?Işıklar içinde! ışıklar içinde!bütün sevdiklerimizle.