Hüzünlü Gurbet

Güz mevsiminin ortasındayızDağların tepelerinde kar varKar bir yük gibi binmiş dağlaraBenim hüzünle yüklendiğim gibi adeta

Dağ nice yükler kaldırır dahaOysa benDiyar-ı gürbetteKüçük bir han odasında

Mum ışığının altındaBilmem daha ne kadar yük kaldırabilirimBilmem daha ne kadar dayanabilirim gurbeteHüzünlü gurbete

Karlar eridiğinde mi kavuşurum acabaGeride bıraktığım ahbabaKader güldürür benim de yüzümü elbetBiter elbet bu hüzünlü gurbet