Hüzünlü Gurbet

Güz mevsiminin ortasındayızDağların tepelerinde kar varKar bir yük gibi binmiş dağlaraBenim hüzünle yüklendiğim gibi adetaDağ nice yükler kaldırır dahaOysa benDiyar-ı gürbetteKüçük bir han odasında Mum ışığının altındaBilmem daha ne kadar yük kaldırabilirimBilmem daha ne kadar dayanabilirim gurbeteHüzünlü gurbeteKarlar eridiğinde mi kavuşurum acabaGeride bıraktığım ahbabaKader güldürür benim de yüzümü elbetBiter elbet bu hüzünlü gurbet